Home

Hier weer even een snelle update van mij, niet als vrijwilliger maar dit keer als backpacker. Mijn afscheid bij Mother of Peace ging gelukkig zonder tranen want alle kinderen waren nog in hun huisjes toen ik vertrok.

Voordat volgens mij ook maar iemand het door heeft is mijn laatste week bij Mother of Peace bijna ten einde gekomen. Afgelopen week heb ik nog even volop genoten van alle “laatste dingen”. Zoals bijvoorbeeld de laatste keer daycare, waarbij ze nog even speciaal voor mij een zulu dans/zingen hebben gedaan. Afgelopen week hebben Jorine, Nicole en ik de homeworkroom helemaal op orde gemaakt en was ik niet meer in de homeworkroom als “juf”.  Marije neemt het van mij over en gaat voortaan de homeworkroom doen. We willen kijken of het mogelijk is om elke keer voor een langere tijd iemand op de homeworkroom te zetten, zodat er wat meer structuur komt voor de kinderen. Ik vond het wel leuk om te merken dat de kinderen mij wel zagen als de juf in de homeworkroom, want ook al zat ik niet meer achter het bureau, maar zat marije daar, de kinderen bleven naar mij toe komen om hun werkblad in te leveren of kwamen met vragen.

Als wij even niets te doen hebben, dan houden wij ons zelf wel bezig! Dit was ook het geval op deze foto, wie o wie kan mij vertellen wat hier het verhaal achter is? De winnaar krijgt een mooie souvenir vanuit Zuid-Afrika!
Volgende week de uitslag!

Vanuit een steeds heter wordend Durban is hier weer een lange update van mijn grote Afrikaanse avontuur. In de hitte van durban lees ik met veel plezier jullie reacties, echt leuk dus blijf zo doorgaan:) Het is hier al dagen lang heet(+30°C) of benauwd, “lekker” plakweer dus. Sommige dagen is het zo benauwd dat je het liefst geen vinger uit wilt steken! Maar volgens mij ben ik al een heel stuk gewend aan de hitte want mensen die in Durban aankomen vinden het allemaal al heel warm, terwijl ik dan juist zoiets heb van: “ he, he even een lekker cool dagje.” Andersom is dit ook te merken want toen ik vorig weekend in PE was, was ik de gene die het als eerst koud had.

Een hele goede dag allemaal! Ik heb het weer een tijdje van mij aflaten weten, maar dat komt zeker niet doordat ik het niet naar mijn zin heb! Ik vind het nog steeds heerlijk om hier te zijn, soms loop ik over het project en heb ik het ultieme vakantie gevoel. Als je hier voor het eerst op het project komt lijkt het ook erg op een bungalowpark maar dan 1 met heel veel rond dwarrelende kindertjes.
Dus Carla niks aan het handje hoor, (ben wel benieuwd om mijn trouwe lezeres een keer in het echt te ontmoeten!)


Met goldfish op mijn oren(ben nog steeds verliefd op ze) zal ik jullie mijn belevenissen vertellen.

Toen ik mijn laatste blog heb geplaatst heb ik gezegd dat ik mijn mooiste

Eindelijk heb ik de zin, de tijd en de inspiratie gevonden om weer een log te typen. Ondertussen ben ik alweer een maand verder en zijn de nieuwe vrijwilligers ook al weer een week onder de pannen bij Mother of Peace.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet meer zo goed weet wat ik jullie nu moet vertellen want er is alweer te veel gebeurd.
Ik hou mij vooral bezig met sporten, knutselen, lachen, gek doen tot aan het serieuzere gedeelte het ziekenhuis/kliniek bezoeken.
 

Even snel een berichtje vanuit durban. Mijn weblog komt er echt aan, maar mijn inspiratie is een beetje weggevallen!
Ik wilde jullie allemaal wel alvast een gelukkig nieuwjaar wensen en dat het daar maar lekker koud mag blijven terwijl hier de o zo hete zomer eraan zit te komen. Eerlijk gezegd vrees ik erg voor deze 2 maanden lange hitte. Please duim allemaal eventjes dat ik dit overleef! Dan zal ik duimen dat jullie de kou in Nederland allemaal overleven.

Ik had sommige van jullie al verteld dat het weer hier zo verschillend is dat hier soms 3 seizoenen per dag voorbij komen. hitte, regen, onweer, zon. Maar van de week sloeg het echt alles want jawel! de winter is ook langs gekomen. Ineens uit het niets komen er hagelstenen uit de lucht vallen te grote van een eikel gok ik zo. Misschien ietsje kleiner, maar zeker groter dan een knikker!

Na 2 maanden genoten te hebben van de lieve ithemba kids, mag ik nu maar liefst 3 maanden genieten van de kinderen op Mother of Peace. Of ze lief zijn dat weet ik nog niet. maar naar mijn inschatting zijn ook deze kinderen om op te eten. Hoewel ik de kinderen op Ithemba iets minder graag zou willen opeten vanwege een overdosis aan kwijl en snot, maar dat terzijde!

Vanuit een betrouwbare bron heb ik het volgende ontvangen: sommige van jullie genieten erg van mijn lange verhalen. Maar ook dat sommige van jullie bang worden van mijn lange teksten. Ik moet eerlijk toegeven dat ik beide snap. Ik had er ook altijd een hekel aan als de teksten zo lang waren, maar soms kan ik mijn vingers niet meer bedwingen en vliegen ze van hot naar her over het toetsenbord. Jullie krijgen hier niet alleen mijn excuses voor maar ik ben ook even gaan bemiddelen tussen deze groepen. En om jullie allebei je zin te geven, heb ik de verhalen in tweeën opgesplitst. Of je leest de verhalen allebei achter elkaar, of je laat het allemaal even bezinken en je gaat over 5 minuten weer verder. Haha, even lachen, gieren, brullen, maar jullie weten wat ik bedoel.

Ik weet niet meer zo goed waar jullie zijn gebleven, ik kan mijn weblog nu niet na lezen, maar ik begin bij het eind van PE. Het afscheid!

Jeetje waar te beginnen? Heb ondertussen alweer zoveel meegemaakt, dus zoveel te vertellen en dan zijn er ook nog mensen met een request! Das geen probleemkie nie, dus als er nog meer verzoekjes zijn als in leuke weetjes over afrika, mijn leven hier of  roddels dan roept u maar. Maar bedenk je dan wel goed, hoe meer verzoeken, hoe langer de tekst!
 
Ik begin nu wel waar jullie zijn geëindigd.

Helaas yvar, ook hier laat de hoofdpijn mij niet met rust, gisteravond ben ik al om 7 uur naar bed gegaan vanwege mijn hoofdpijn. Vanochtend nog wakker geworden met hoofdpijn en dus had ik een rustdag in gelast. Toen om 2 uur de hoofdpijn zo goed als verdwenen was, dacht ik: “ha mooi, een heerlijk dagje alleen thuis, alle tijd om mijn dagboek en weblog bij te gaan houden.” Maar hier is nooit een dag zoals je hem in gedachten hebt. Want toen mijn oog op een open raam viel en mijn huid werd geraakt door een warm vlaagje wind, veranderde ik mijn plan. Ik ga lekker in het zonnetje liggen lezen/muziek luisteren en even bij kleuren voor morgen. Want jawel lieve mensen, ik ben de ster van Alphen geworden. Hoezee, Hoezee, Hoezee.
Vorige week belde Ton(mijn mentor van afgelopen jaar) mijn vader op dat hij mij had opgegeven voor “De ster van Alphen”. Dit is een prijs voor jongeren uit Alphen van 12 tm 18 jaar die zich inzetten voor de samenleving.

holadiéé heb mijn eerste weekend als een backpacker meegemaakt! super leuk weekend gehad, maar oi oi oi wat ben ik verbrand! de eerste dag op het strand kunnen liggen en je ziet waar mijn wetsuit heeft gezeten. Lijkt net of ik rode laarzen aan heb, en gelukkig doet janske even hard(misschien nog wel harder) met mij mee:) En verbrand met spierpijn overal van hiken en kayakken is geen top combi moet ik zeggen. Maar na een heerlijk/leuk/gaaf/vermoeiend weekend kwam ik thuis met allemaal lieve berichtjes in mijn inbox en weblog! Wat een dropjes zijn jullie toch, heerlijk om te lezen als je lekker moe en rozig bent van het weekend. Hier laat ik het even bij, maar moest mijn ei even kwijt. Ik laat jullie nu nog even inspanning zitten wat ik allemaal weer heb beleefd dit weekend. Eerst nog een lekkere week knutsellen, spelletjes spelen, badderen met alle ithemba kids:D Morgen wordt het niet veel knuffelen ben ik bang want mijn spieren en huid staan stijf!

En de eerste maand is alweer voorbij! Alsof ik in een sneltrein zit. Hoe meer je meemaakt, hoe sneller de tijd gaat. En dit geldt ook voor mij. Dit keer houd ik mijn weekend kort(poging tot) want ik ga jullie wat meer vertellen over Ithemba! Geen zorgen mam, ik heb bij thuiskomst echt nog genoeg te vertellen! Dit is nog lang niet alles, elke keer als ik mijn weblog heb geplaatst, bedenk ik mij: onee dit, en dit en dit ben ik vergeten.
 
Goed het weekend
Lisanne, Petrianne, Annelies en ik zijn (ondertussen alweer 2 naweken(weekenden) geleden) naar een struisvogelboerderij geweest in burgersdorp, Klein Karoo(een heel droog gebied, maar nog net geen woestijn).
Ik zal jullie eerst even wat feitjes vertellen over de farm zodat jullie weten waar ik het over heb(poging 1 om mijn naweek-tekst kort te houden).

Goed, een nieuw weekend, een nieuwe week dus ook een nieuw verhaal. Sorry het is voor mij echt heel moeilijk om een kort verhaal te schrijven.

Afgelopen donderdag hebben Annelies en ik samen met 2 mensen van ithemba inkopen gedaan van het donatiegeld. We hebben besloten om de 3100Rand aan het volgende uit te geven:
- 2 EHBO koffers
- 1000R naar het waterdicht maken van Eugene’s muren. Eugene is de chauffeur en klusjesman van ithemba. Hij woont tegen Ithemba aan en zorgt er dus ook voor dat er in het weekend en ’s avonds geen gespuis kan lopen. . Als het regent wordt zijn hele huis vochtig. Wij hebben besloten om hem te helpen zodat hij hier kan blijven wonen. Hij doet heel veel voor Ithemba en Ithemba zonder hem het een stuk moeilijker zou hebben.